|
تعداد مشاهده : 266 بار
کد خبر :
DEN-
135124
تاريخ
چاپ :
چهارشنبه 13 آذر 1387
|
نظر
نمايشگاهي براي كشوري بدون صنعت
شبنم كهنچي از پايان نمايشگاه الكامپ، چند روزي هم گذشته. بسياري از ما روزنامهنگاران، طي برگزاري اين نمايشگاه يادداشتها، گزارشها و مصاحبههاي مختلفي منتشر كرديم و همراه با كلمه «الكامپ» نوشتيم: بزرگترين رويداد آيتي كشور، بزرگترين نمايشگاه كامپيوتر ايران، مهمترين رخداد حوزه فناوري اطلاعات و ارتباطات و ... .
برخي كه هنوز در حال و هواي چهارسال پيش به سر ميبردند، به مذمت چهاردهمين الكامپ و مقايسه آن با دهمين الكامپ پرداختند. برخي بعد از سه سال تحريم آن را پر رونقتر از سالهاي گذشته دانستند. عدهاي در نوشتههايشان تاكيد كردند هنوز بينظمي و ناهماهنگي در برگزاري نمايشگاه پابرجا است. كساني هم بودند كه تصورشان بر اين بود كه تغيير مديريت شركت سهامي نمايشگاههاي بينالمللي، اوضاع را بهتر كرده. كساني هم بودند كه مثل هميشه از پشت پردهها شاكي بودند. بگذريم از اينكه قريب به اتفاق ما روزنامهنگاراني كه در روزنامههاي حامي بخش خصوصي قلم ميزنيم، فراموش كرديم كمي عميقتر به مساله تكراري اينكه چه كسي مجري باشد: دولت يا بخش خصوصي يا برگزاري نمايشگاه كاري باشد با مشاركت هر دو نگاه نكرديم. شايد هم بس كه گفتيم و نوشتيم و نشد، گذشتيم! مخلص مقدمهچيني اينكه الكامپ چهاردهم آمد و رفت و تمام شد. اما به راستي، نمايشگاه براي كشوري كه در اين حوزه، صنعتي ندارد، چه سود و منفعتي دارد؟ آنچه در اين به اصطلاح «بزرگترين رويداد» به نمايش درآمد، كدام محصول داخلي بود؟ كدام نوآوري و خلاقيتي كه بتوان در سطح بينالمللي به آن افتخار كرد؟ به غير از محصولاتي كه نمايندگي آن را شركتهاي ايراني بر عهده دارند، كدام توليدكننده داخلي، آخرين دستاوردهايش را به نمايشگاه معرفي كرد؟ به نظر ميرسد امسال هم نه صنعت به روز داخلي به نمايش درآمد، نه دستاورد به روز صنايع خارجي. حتي جايي براي فروش هم نبود تا رونقي به گردش مالي بازار بدهد. هزينه سنگيني كه براي برگزاري اين به اصطلاح «بزرگترين رويداد» پرداخت ميشود، صرف سامان دادن به صنعت نيمه جاني به نام نرمافزار يا برداشتن اولين گامها براي داشتن صنعت سختافزار ميشد، بهتر نبود؟ آيا بهتر است به همين راه ادامه دهيم: هر سال در يكي از پر رفتوآمدترين نقاط پايتخت نمايشگاهي برگزار كنيم كه به مدت حداقل پنج روز،ترافيك سنگيني در شلوغترين ساعات روز به شهروندان تحميل ميكند. هر سال به حضور شركتهاي كوچك و بزرگ توزيعكننده، يا نهايتا مونتاژكننده بسنده كنيم. هر سال بدون امكانات بهتر و بالا بردن كيفيت، سر در نمايشگاه بينالمللي بنويسيم ... مين الكامپ و دل خوش داريم. هر سال كمي عقبتر از حتي بازارهاي جهاني، محصولات شركتهاي خارجي را به واسطه نمايندگيهاي ايرانيشان به نمايش بگذاريم و خوشحال باشيم كه عجب! گاهي هم فخر بفروشيم به همسايه كوچكمان كه اگر شما...ما هم الكامپ داريم و وعده بدهيم الكامپ ما روزي بزرگترين نمايشگاه خاورميانه خواهد شد. به راستي دستاورد برگزاري نمايشگاه الكامپ، معرفي كدام يك از جديدترين تكنولوژيهاي روز دنيا بود؟ كدام شركت بزرگ خارجي تمايل حضور در اين نمايشگاه را داشت؟ كدام محصول جديد توليد داخلي، معرفي شد؟ آيا متخصصان و مديران و دستاندركاران اين حوزه در روزها و ساعات برگزاري نمايشگاه– كه خود جاي بحث دارد- توانستند با تكنولوژي جديدي آشنا شوند، محصول جديدي بشناسند يا شريكي بيابند؟ جز اينكه عدهاي رفتند و بعد از گرفتن انواع خودكار و پوستر و هديه تبليغاتي و گشت زدن در غرفهها، روي چمنهاي هنوز سبز مانده نمايشگاه نشستند و از طبيعت پاييزي نمايشگاه لذت بردند و ساعتها در ترافيك اتوبان و خيابانهاي اطراف نمايشگاه وقت تلف كردند، چه چيزي نصيب خانواده بزرگ آيتي كشور شد؟ هر چند يك ساله به جايي نميرسيم، اما اي كاش براي برگزاري الكامپ پانزدهم، انگيزه جديتري داشته باشيم...نه اينكه به تاريخي برسيم و از سر وظيفه بودجهاي بگيريم و چيزي برگزار كنيم به نام نمايشگاه.
|