|
تعداد مشاهده : 281 بار
کد خبر :
DEN-
156977
تاريخ
چاپ :
شنبه 26 ارديبهشت 1388
|
چند برش گذرا از نمره 22 بهار کتاب
بهروز صمدبیگی * با امسال دو سال است که همراهی و تنه به تنه جماعت نمایشگاه رو زدن را با نشستن در غرفه انتشاراتی یکی از دوستان طاق زدهام. اما باز دستگیرم نشد، دلیل این اشتیاق تبآلود چیست؟ کدام انگیزه ،این جمعیت میلیونی را با همه مشکلات و سختیها به نمایشگاه ميکشاند؟ پیشترها که ساکن شهرستان بودم این اشتیاق برایم ملموس تر بود، آخر آن موقع فاصله تمنای کتاب تا دستیابی به آن، به اندازه فاصله هر نقطه تهران تا میدان انقلاب نبود.

|
از این گذشته، فرصت دیدار با نویسندگان و شاعران برای یک جوان شهرستانی مغتنم بود، اما تجربه نمایشگاه از پشت ردیفهای چیده شده کتاب جلوی غرفه چیز دیگری ميگوید. عموم متقاضیان به جستوجوی «نام» ميآیند، نه لذت تورق و کشف یک کتاب تازه. ماندهام که هزاران هموطنی که آمدند و سراغ کتاب سهراب سپهری را گرفتند (دقیقا با همین عبارت کتاب سهراب سپهری؛ که نمی دانستند پی کدام کتابش آمدهاند) هیچ از شاعران جدیدتر چیزی خوانده بودند؟ چرا در مقابل پیشنهادهایی از بزرگان شعر معاصر چهره ترش ميکردند؟ آنهایی که ميپرسند «از صادق هدایت چی دارید؟» چرا به راحتی –مثلا- کتاب نجدی را زمین ميگذارند؟ این لیستهایی که در دست دارند، از روی کدام مرجع و به راهنمایی کدام مشاور صلاحیت داری پشت هم ردیف شده؟ * نمیشود از کتاب نوشت و از «ممیزی» نگفت. وقتی هم صحبت از ممیزی است، باز پای ممیزی وسط ميآید. پس به این قدر اکتفا ميکنم که بپرسم چرا هرچه نظارت بر کتابهای صاحبان اندیشه و استخوان خردکردهها سفت و سخت تر ميشود، نظارت بر کتابسازیها کمرنگتر و محوتر ميشود. چند انتشاراتی برایتان نام ببرم که دیوان همه شاعران - از حافظ و سعدی گرفته تا پروین و فروغ - را به اضافه داستانهای هدایت و آل احمد و بهرنگی و ... یکجا به خورد خلقا... ميدادند؟ * اگر به گوشه قبای کسی برنمی خورد، نمایشگاه کتاب به نوعی یک کارناوال هم هست و این اصلا بد نیست. همه جای دنیا لذت انجام جمعی یک کار، جزو بزرگترین شادمانیها و تفریحات است و چه بهتر که این گردهماییهای جوانانه حول محوری به نام کتاب شکل بگیرد؛ گیرم با طعم سیب زمینی سرخ کرده و آیسپک. * نوشتن از مشکلات تهویه هوا و ترافیک و .. که نقل مکرر است، اما بد نیست ناشران هم به جای گلهگزاری تکانی به خود بدهند. تا کی هر سال بروشوری چاپ ميکنند و با نصب چند استند و سفارش آگهی به رادیوی مستقر در نمایشگاه در انتظار فروش چندین میلیونی و صف بستن خریداران ميمانند؟ با اطمینان ميشود گفت شرکتکنندگان نمایشگاه کتاب از نظر بازاریابی و تبلیغات از هر نمایشگاه داخلی و بینالمللی دیگری که در این سرزمین برپا ميشود، عقبترند.
|