تازه‌ترين تحليل اكونوميست از وضعيت دماي كره زمين
نسيم تغييرات

اتحاديه اروپا اميدوار است كه برنامه‌هاي عظيمش بتواند مشكل گرم شدن كره زمين را چاره كند و از آمريكا و ساير كشورها هم مي‌خواهد با تغييرات جوي كره زمين مقابله كنند

مترجم: شادي آذري- تاكنون سال 2007 «سال گرم شدن كره زمين» بوده است. با فرا رسيدن ماه ژانويه تحليلگران همچنان مشغول بحث بر سر گزارشي بودند كه در اكتبر سال 2006 توسط سرنيكلاس استرن منتشر شد. او در اين گزارش از كشورهاي ثروتمند خواسته بود با گرم شدن جهان مقابله كنند و گفته بود در غير اين صورت با خطر كاهش 20درصدي توليد ناخالص داخلي تا سال 2200 مواجه خواهند شد.
سپس در ماه فوريه هيات بين‌المللي تغيير وضعيت جوي (IPCC) پيش‌نويس گزارش خود را منتشر كرد. در اين پيش‌نويس پيش‌بيني شده بود روند گرم شدن جهان منجر به آن خواهد شد كه دماي كره زمين تا سال 2100، 1/1 تا 4/6درجه سانتيگراد افزايش يابد.
اكنون اروپا سعي مي‌كند وارد عمل شود. روز جمعه نهم ماه مارس رهبران اتحاديه اروپا، موافقتنامه‌اي را به امضا رساندند كه در آن برنامه‌هاي درازمدتي براي كاهش اثرات گلخانه‌اي 27 كشور عضو تدوين شده است.
قرار است تا سال 2020 دولت‌ها انتشار گازهاي گلخانه‌اي را تا 20درصد كمتر از انتشار اين گازها در سال 1990 برسانند، درصد مصرف انرژي به دست آمده از منابع قابل جايگزين را تا 20درصد مجموع كنوني افزايش دهند و اطمينان حاصل كنند كه سوخت‌هاي زيستي حداقل 10درصد سوخت‌هاي مورد استفاده براي حمل و نقل را تشكيل مي‌دهند. به منظور توافق براي دستيابي به چنين اهداف سختي، به هر يك از ملت‌ها اين انعطاف‌پذيري ارائه شد كه نحوه دستيابي‌شان به اين اهداف را خودشان انتخاب كنند.
به مانند گزارش استرن، اين توافقنامه هم به معناي سرزنش و توبيخي براي ساير ملت‌ها به‌خصوص آمريكا است كه با مشكل انساني گرم شدن كره زمين مقابله نكرده‌اند. در شرايطي كه كشورهايي چون چين و هندوستان به سرعت صنعتي مي‌شوند و بيش از هر زمان ديگري كالاي مصرفي كربن‌زا چون خودرو در اختيار شهروندانشان قرار مي‌دهند، جهان ثروتمند اگر مي‌خواهد سرعت گرم شدن جهان را كاهش دهد، بايد توليد كربن خود را به طور قابل‌ملاحظه‌اي كاهش دهد.
حال بايد ديد تاثير الگويي چون اروپا تا چه حد است. تاكنون برنامه‌هاي جاه‌طلبانه اتحاديه اروپا در زمينه كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي در عمل به سردي گراييده است. اغلب كشورهاي اروپايي به اهداف خود در معاهده كيوتو از طريق كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي دست نمي‌يابند.
آنها مجبور خواهند شد از برنامه‌هاي كاهش گازهاي گلخانه‌اي كشورهاي در حال توسعه اعتبار بخرند. يك برنامه تجارت كربن كه قرار بود يكي از تلاش‌هاي اوليه و پيشگام در اين زمينه باشد، تاكنون با شكست مواجه شده است. كشورهاي عضو آنقدر مساعدت نشان داده و مجوز صادر كردند كه قيمت كربن سقوط كرد. عامل قيمت باعث شد تلاش كشورهاي در حال توسعه براي به كارگيري راهكار جهت فروش كربن به كشورهاي ثروتمند كاهش يابد.
به دليل آنكه اين برنامه تنها تا سال 2012 اجرا مي‌شود، مشاغل نمي‌دانند قيمت كربن به چقدر خواهد رسيد يا اينكه آيا اصلا قيمتي خواهد داشت يا نه و به همين دليل هيچ نشانه‌اي از سرمايه‌گذاري براي كاهش انتشار دي‌اكسيد كربن به چشم نمي‌خورد. اما كميسيون اروپا در پي جبران اين اشتباهات است. طي شش ماه گذشته اين كميسيون ايام سختي را گذراند.
وقتي كه كشورهاي عضو در پاييز گذشته برنامه‌هاي خود را براي اخذ مجوز انتشار گازهاي گلخانه‌اي صنايعشان به اجرا گذاشتند اين كميسيون همه آنها را به جز انگليس متوقف كرد.
حتي برخي از كشورها صحبت از به دادگاه كشاندن كميسيون اروپا به ميان مي‌آوردند.
تصميم اخير آلمان براي اجتناب از اين كار در ارتباط با تصميمات صدر اعظم اين كشور، انگلا مركل است كه مي‌خواهد از حزب سبز براي حمايت از محيط زيست طرفداري كند.
اما نكته اصلي اين اهداف كوتاه‌مدت بودن آنها است. اتحاديه اروپا با اعلام اين موضوع مي‌خواهد بگويد كه كربن تا بعد از سال 2012 و حداقل تا سال 2020 ارزش دارد.
اين موضوع بايد شركت‌ها را تشويق كند در برنامه‌هاي سرمايه‌گذاري خود قيمتي را هم براي كربن در نظر گيرند و بنابراين به جاي آنكه روي كارخانه‌هاي ذغال‌سوز سرمايه‌گذاري كنند، به سرمايه‌گذاري در كارخانه‌هاي گازسوز بپردازند، با اشتياق بيشتري سرمايه خود را صرف سوخت‌هاي زيستي كنند و بودجه تحقيق و توسعه خود را صرف گزينه‌هاي پاكي چون هيدروژن كنند.
اما بي‌شك اين اقدامات پول زيادي مي‌خواهد. فاز اول برنامه تجارت گازهاي گلخانه‌اي منجر به افزايش قيمت انرژي برق در منطقه يورو تا حدود 5/3درصد شد. البته براي مشتركان صنعتي اين رقم بيشتر هم بود. اگر اين برنامه اجرا شود آنگاه هزينه‌هاي برق افزايش بيشتري هم خواهد يافت.
اگرچه مدتي طول مي‌كشد كه خانوارهاي مشترك ا ين تغييرات را بفهمند، صنايعي كه مصرف انرژي‌شان زياد است با دشواري‌هاي زيادي مواجه مي‌شوند.
افزايش هزينه‌ها براي شركت‌هاي اروپايي دو اثر برجاي خواهد گذاشت.
اول آنكه درگيري بين كميسيون اروپا كه مقابله با تغييرات آب و هوايي را به عنوان هدف اصلي كنوني مي‌داند و كشورهاي عضو افزايش خواهد يافت.
دوم آنكه اين مساله باعث مي‌شود حمايت از صنايع داخلي افزايش يابد كه هم‌اكنون هم اين اتفاق روي داده است. رييس‌جمهور فرانسه، ژاك شيراك خواسته است «ماليات مرزي» يا همان تعرفه به كالاهاي توليد كشورهايي كه كربن توليد نمي‌كنند
اختصاص يابد.
هرچه كشورهاي اروپايي براي كاهش توليد كربن بيشتر تلاش مي‌كنند، هزينه‌ها بيشتر مي‌شود و تقاضا براي اقدامات عاجل افزايش مي‌يابد. اما هنوز يك راه براي سهولت دستيابي اروپا به اهداف بزرگش وجود دارد: قانونگذاري دولت فدرال در آمريكا.
كاليفرنيا و اروپا دست در دست هم در مسيراقدامات سبز خود گام برمي‌دارند اما قانونگذاري در سطح دولت فدرال موثرتر از خاموش كردن صداي اعتراضات در اروپا است و اگر آمريكا فعاليتي در اين زمينه‌شان بدهد، بي‌شك اروپا هم از مسير سبز خود براي نجات جهان از گرم شدن تا حدودي دست برمي‌دارد.

   نسخه چاپي      |        بازگشت    |     ارسال خبر به دوستان

وضعیت بازدید از سایت

  کل مراجعین   : 104254738 نفر
  مراجعین امروز  : 162677 نفر