نگاه
سرمايه‌گذاري خارجي تعارف برنمي‌دارد

نگين بهكام
بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، نخستين‌بار سال 1369 بود كه بحث ورود سرمايه‌گذاران خارجي به ايران مطرح شد. برنامه اول توسعه هم هدف‌گذاري‌هايي را در زمينه جذب سرمايه‌هاي خارجي برعهده دولت گذاشت. در اوايل دهه 70 مرحوم محسن نوربخش كه تصدي وزارت اقتصاد دولت اول آيت‌ا... هاشمي رفسنجاني را برعهده داشت به همراه محمدرضا نعمت‌زاده، وزير صنايع وقت ضمن سفري به آمريكا، با دعوت از ايرانيان مقيم آن كشور به سرمايه‌گذاري در ايران، نخستين قدم اجرايي را براي مشروعيت بخشيدن به مقوله سرمايه‌گذاري خارجي در ايران برداشتند.

اينك حدود 16سال از آن زمان مي‌گذرد و با وجود اينكه در اين مدت همه دولت‌ها همواره در مقام حرف از ورود سرمايه‌گذاران خارجي به ايران حمايت كرده‌اند، اما در عمل به دليل برخي مشكلات حل نشده نتوانسته‌اند كاري از پيش ببرند.
نوع برخورد با «بنتون»، برند ايتاليايي‌ مشهور كه در زمينه پوشاك فعاليت دارد، نمايانگر اين واقعيت است كه هنوز مساله مشروعيت حضور سرمايه‌گذاران خارجي در ايران به طور كامل حل نشده است. هر از گاهي بدون در نظر گرفتن‌ تبعات آتي براي اقتصاد ايران، برخي برچسب‌ها به سرمايه‌گذاران خارجي فعال در ايران زده مي‌شود كه ريسك اقتصادي ايران را براي سرمايه‌گذاران خارجي بالا مي‌برد به راستي چرا بايد ميزان جذب سرمايه‌گذاري خارجي در ايران ميزان بسيار اندكي باشد در حالي كه تركيه در سال گذشته توانسته 20ميليارد دلار سرمايه خارجي جذب كند و حتي شيخ نشين كوچكي مثل امارات ميزان جذب سرمايه خارجي‌اش به 10ميليارد دلار برسد؟ آيا بهتر نيست يك بار براي هميشه تكليفمان را با «سرمايه‌گذاري خارجي» مشخص كنيم و اگر قرار است محدوديت‌هايي براي آمدن سرمايه‌گذاران خارجي به ايران بگذاريم از همان ابتدا كاملا صريح و شفاف اعلام كنيم؟ اگر قرار است مسائلي مانند مليت يا مذهب سرمايه‌گذاران، عامل بيرون راندن يا راه ندادن سرمايه‌گذاران خارجي به كشور شود، بايد از ابتدا مواضعمان را شفاف اعلام كنيم.
به هر حال گذشته از «لوسيانو بنتون» كه مشخص شد كاتوليك است و تبليغات عليه او چندان دقيق نبوده، در دنياي امروز و به خصوص در تركيب سهامداري شركت‌هاي چند مليتي، ممكن است سهامداران با مليت‌هاي مختلف به چشم بخورد. همين‌طور تبليغات تمام برندهاي اروپايي و آمريكايي، در آن كشورها منطبق با موازين ديني ما نيست. با خودمان تعارف نكنيم. چارچو بمان را مشخص كنيم. اما فراموش نكنيم كه اگر مي‌خواهيم رشد اقتصادي بالا برود، تكنولوژي به كشور منتقل شود و سرانجام توليد صنعتي ايران از وضعيت دردناك فعلي رها شود، بايد راه ورود سرمايه‌گذاران را باز نگه داريم. در غير اين صورت كاهش رشد صنعت باز هم ادامه خواهد داشت.

   نسخه چاپي      |        بازگشت    |     ارسال خبر به دوستان

وضعیت بازدید از سایت

  کل مراجعین   : 104255145 نفر
  مراجعین امروز  : 163074 نفر